My Blog

Paano kung Paggising ko,

Mahal pa rin Kita?

nina Ces Millado at Queng Reyles 

 

Paano kung paggising ko,

mahal pa rin kita?

Kung ang mga nilimot na halik

Ay isa-isang magtampisaw

sa manhid ko nang alaala?

 

Paano kung sa magdamag

na pagtulog ang kinahimbingang

anino’y

ikaw pa rin?

 

Paano kung ang sagot

sa mapangutyang ginaw

ng madaling araw

ay ang alaala

ng yakap mong

hindi na akin?

 

Paano kung ang hatinggabi’y

palilipasin pa rin

sa paglimot

at pagsilip sa sikat ng araw

mula sa aking silid?

 

Kung ang halinghing ng hangin

ay bubulong ng

pangalan mong

di na rin kailanman bibigkasin …

 

Kung ang kakapain pa ri’y

kung saan muling maririnig

ang iyong tinig …

 

Kung paggising ko

mahal pa rin kita,

tulog akong magluluksa

sa puso kong

nalimutang muli

ang magmahal ng sariling pagka

 

Ilang beses na akong umayaw.

Paulit-ulit na nilasing ang

Sarili

sa mga usok at ingay,

sa mga salitang sinulat sa

naglalahong guhit ng papel.

 

Pagkat ang paglaya

sa pagsasama nating

kay tamis - kay pait

Ay pagbitiw sa kadena 

ng iyong pagkalinga.

 

Ilang libong hakbang na ang

nilakad papalayo sa iyo

nagpupumilit na di na lumingon

na di na rin tumingin,

na hindi na makaramdam.

 

Kung paggising ko,

mahal pa rin kita

Mag-aalay ako ng balde-baldeng luha

(sindami ng iniyak ko sa nagdaang paglaya)

Pagkat gabi pa rin ang gabi

kung ikaw pa rin ang iibigin

Hindi pa marahil nagbubukangliwayway.

Hihintayin ko ang

tilaok ng manok

Upang magising sa isang mapaglarong

bangungot.

 

Kung paggising ko’y

mahal pa rin kita,

babalikan ko ang

mga panaginip

at papatayin ang

alaala.

 

This entry was posted on Thursday, September 27th, 2007 at 2:06 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.